บทที่ 63

ลิเลียน่า

แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดผ่านร่มไม้ขณะที่ข้าเดินตรงไปยังกระโจมของราชันหมาป่า พร้อมกับอาหารมื้อพิเศษที่ประคองไว้ในมืออย่างระมัดระวัง รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของข้า—แทบจะมองไม่เห็น ทว่าเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจ แสงที่ส่องลงมากระทบเป็นลายพร้อยบนผิวขาวซีดของข้าขณะเดิน และข้าก็ไม่อาจสะกดกลั้นเสีย...